Mijn passie voor fotografie is in 1989 ontluikt. Mijn interesse voor menselijke vraagstukken en het verlangen daarin een actieve steunende rol te kunnen spelen bepaalde mijn keuze voor de studie maatschappelijk werk. Één van de vakken aan de Sociale academie, waar ik ging studeren, was de basiscursus fotografie. Tijdens het volgen van dit vak voelde ik dat fotografie mij op het lijf geschreven is. Mensen stonden als vanzelfsprekend direct centraal op mijn foto's.

In de jaren die ik in het welzijnswerk actief was ben ik blijven fotograferen. Telkens voelde ik weer het verlangen naar verdieping in de fotografie. Dit verlangen volgend ben ik gestopt met werken in de sociale hulpverlening en gestart aan de fotovakschool te Apeldoorn. Deze opleiding heb ik met succes afgerond. Tijdens en na de fotovakschool werkte ik bij verschillende fotozaken en studio's. Daar heb ik veel ervaring opgedaan, met name zeer veel bruidsreportages en portretten gemaakt. Ik begon een eigen richting in te slaan en ontwikkelde langzamerhand een eigen visie op de fotografie.

Naast mijn passie voor fotografie heb ik altijd een grote betrokkenheid gehad met sociale rechtvaardigheid. Vanuit het idee dat ik juridisch daarin een positieve bijdrage kon leveren ben ik rechten gaan studeren en gestopt met het werken in de fotobranche. Tijdens deze studie kwam de fotografie echter niet op een laag pitje te staan. Als hobby fotografeerde ik nog veel en sloot ik mij aan bij een amateur-fotoclub in Utrecht. Een club die maandelijks bij elkaar kwam en waar ik nieuwe gebieden onderzocht.

Later als advocate ben ik mij bezig gaan houden met echtscheidingsbemiddeling en het vreemdelingenrecht. Gedurende mijn juridisch werk bleef de professionele fotografie mij aantrekken. Ik ben daarom begonnen aan de fotoacademie te Amsterdam. Inmiddels heb ik de keuze gemaakt mijn passie dagelijks op de voorgrond te laten staan. Het was helder dat ik dit op mijn eigen wijze wil doen. Voor mij is het logisch dat ik als freelance fotografe werk.